Denizci Dede

“Ne zaman bir kitap okusan,

bir ağaç gülümser ölümden sonra yaşam olduğunu bilen.”

S.Karaismailoğlu

 

Yazılarımdan takip edenler çok iyi bilir, uyku rutinimizin en önemli parçalarından biridir uyku öncesi kitap okumak. Deniz’in bayıldığı bir aşama.. Her akşam o okunacak kitabını seçer, bizim odaya gideriz, ortamıza yatar ve babası Deniz’in seçtiği kitabı okur.

Deniz yeni doğmuştu, etrafında onu seven herkes vardı, annesi, babası, ananesi, babannesi, dedesi, herkes – bir kişi hariç! O bir kişi benim hayatımın en önemli iki kişisinden biriydi. Benim için çok özeldi ve  ne evliliğimi görebildi, ne de şimdi torununu. O bizsiz kaldı evet ama ölüm olduğu zaman hep kendimize üzülürüz. Biz onsuz kaldık. Sarılmamız gereken çok konumuz vardı, Deniz’in oynaması, öğrenmesi gereken çok konusu vardı ama o yoktu. O zamanlar dedim ki, Deniz’e dedesini tanıtacak bir kitap yapayım.

Ve fakat gel zaman git zaman, işler öyle yoğundu ki.. Hele ilk zamanlar sürekli şehir dışları. Sonrasında bitti mi bitmedi kurtarılacak koskoca bir şirket vardı! Zamanı mıydı şimdi Deniz’e kitap yapmanın canım?! Yine de boş durmamıştım, nasıl yaparım düşünüp tasarlamıştım, nerede basarım çalıştığım baskı firmasının sahibiyle konuşmuştum. Adam hissetmiş gibi “sen bir yaz da hele, baskı işi bende çok keyifli bir tasarım da yaparım ona” demişti. Sağolsun kulakları çınlasın. Tabi ben yapamadım. Ama çok yoğundum yani. Kendimi iş için paralamalıydım, Deniz için değil.

Aaaah ahh..

Neyse sonunda çok şükür dün, 15 Ekim 2018, bu projemi homemade&handmade hayata geçirdim. 🙂 Önce bir dedesini tanımasını istedim. Dedesi kimdir, neler yapar, neleri sever, hayalleri nedir.. Sonrasında Deniz’in tepkisine göre devam ettiririm diye düşündüm.

Ve gece hemen okuduk. Çok beğendi. Macera devam etsin istedi.. İyice okusun, ezberlesin, sonra belki Denizci Dede’den ona sihirli bir mektup bile gelebilir 😉

Ah! Buarada unutmadan! Bana ara ara bu proje evrenden, Allah’tan sürekli hatırlatılıyordu. İşaretler sağlamdı, e hadi artık diyordu. En son 3-5 ay önce bir kitap gördüm kitapçıda! Redhouse Kidz yayınlarının DEDEMİN ADASI!.. Çok dikkatimi çekti ve hemen arkasını okudum. O gün bugündür ne zaman Barış olmasa ve benim kitap okumam gerekse mutlaka arka kapağını da okurum:

Hiç bir zaman değişmeyecek bir gerçek vardır: Sid, dedesini çok sever, dedesinin de onu çok sevdiği gibi.

Dünyaca ünlü yazar-çizerden, sevdiklerimizin ne kadar uzağa da gitseler hep yakınlarımızda olduğunu gösteren, ödüllü eser.

 

Uyku Eğitimi -Final

DSC03008Önceki yazılarımı (bu ve bu ve bir de bu) okumuşsunuzdur. Gelelim 1.haftadan sonra neler olduğuna… Deniz’in 2 gün üst üste çok mızmızlanması üzerine doktorumuza bir gözüktük. Dişten şüphelendim. Nitekim yüzeye çok yaklaşmış diş. Orada anlattım bu safhadayız uyku eğitiminde. Kafamdaki soru işareti 1- Emzik, 2-Aynı odadayız halen.. [Read more…]

UYKU EĞİTİMİNDE 1.HAFTA

 

DSC00885Elde var sıfır.. Haksızlık etmeyeyim şimdi, artık mememde uyumuyor. Bu gerçekten büyük gelişme çünkü son zamanlarda sık sık uyanmaya başlamıştı ve her uyanışında memeye alırdık ve ayırıp yatağına koyduğumuzda kıyameti koparırdı. Son günlerde yatakta 3ümüz yatmaya başlamıştık artık. Uyuduğumuz uykudan da bişi anlamıyorduk! Ha şimdi noldu? Hala uyuduğumuz uykudan bişi anlamıyoruz. Tek fark artık herkes kendi yatağında yatıyor. [Read more…]

UYKU EĞİTİMİ

IMG_7845Bu konuyla ilgili ilk yazım olan Uyku uyku Deniz’e uyku Bana uyku yazımı okumuştunuz. Şimdi gelelim ikinci yazımıza…

Uyku eğitimine başlamadan yaklaşık 1ay evvel demiştim ki: “Uyku eğitimi, bebeğin, uyuyacağı yer ve zaman konusunda anne ve babasını eğitmesine denir.”

Bakalım ona bana ihtiyacı olmadan uyumayı öğretebilecek miydim? [Read more…]

Uyku uyku uyku.. Deniz’e uyku, bana uyku..

DSC00870 copy

Deniz çok uyanık bir bebek olarak ailemize katıldı. Doğduğu günden beri onu uyutmak için türlü numaralar yaptık. Memede çoğunlukla rahat uyurdu fakat eğer meme veremiyorsam mümkün değil uyumuyordu. Aslında şimdi anlıyorum ki ben yatağa koydum mu sızmasını uyumasını beklemişim. Gülmeyin, acemilik işte! Çevremdekiler ya bir iki tane uyuyan bebeğe tanık olan insanlardı, ya da herhangi bir bebeğe tanık olmayanlardı. Bana gerçekten yol gösterecek biri yoktu. Biz de bu dönemde “herşeyi” yaptık. [Read more…]